
Soms ontstaat er tijdens een gewone ontmoeting iets bijzonders. Tijdens een creatieve workshop van het Huis van Actief Burgerschap in Sassenheim maakte kunstenaar Maartje de Goede kennis met de Krachtcirkel van Lumen Holland Rijnland. Zij werkt aan De Noodzaak: een reizend kunstproject over collectieve veerkracht. Niet het bekende noodpakket staat daarin centraal, maar juist de vraag: wat hebben we elkaar te bieden als het leven onverwacht anders loopt?
Haar nieuwsgierigheid naar de Krachtcirkel leidde tot een mooi gesprek over de kracht van lotgenotencontact. Niet de verhouding tussen hulpverlener en cliënt, maar mensen die elkaar ontmoeten als gelijkwaardige reisgenoten. Mensen die uit eigen ervaring weten hoe belangrijk het is om gezien te worden, elkaar te vertrouwen en elkaar nieuwe energie te geven.
Ik mocht meedenken over een kunstwerk dat deze kracht verbeeldt. Het begon met een parachute van een warme deken, waarvan batterijen de draaglijnen vormen en samenkomen bij een sleutel. Voor mij staat die sleutel symbool voor het hervinden van verbinding, met jezelf én met anderen, waardoor er weer ruimte ontstaat voor vertrouwen en innerlijk evenwicht.
Vanuit dat eerste beeld ontstond uiteindelijk de Groepsparachute: een parachute waaronder niet één, maar meerdere mensen samen worden gedragen. De batterijen vormen een gesloten stroomkring en verbeelden de energie, steun en verbondenheid die binnen een Krachtcirkel van mens tot mens worden doorgegeven.
Voor mij laat de Groepsparachute zien dat je de sprong naar het onbekende niet alleen hoeft te maken. Juist doordat mensen elkaar dragen, ontstaat het vertrouwen om samen verder te gaan.
Ik vind het bijzonder dat de Krachtcirkel van Lumen Holland Rijnland, locatie Sassenheim, op deze manier onderdeel is geworden van De Noodzaak. Vanaf september reist deze bijzondere kunstinstallatie langs bibliotheken, cultuurcentra en festivals door heel Nederland. Zo krijgt het verhaal van de Krachtcirkel een plek in een landelijke tentoonstelling die laat zien dat echte veerkracht begint bij mensen die naar elkaar omzien.
Want uiteindelijk is dat misschien wel de belangrijkste noodzaak: elkaar.
Bij de Krachtcirkel vinden mensen steun bij anderen die weten hoe het is om soms kwetsbaar te zijn. Niet als hulpverlener of cliënt, maar als gelijkwaardige reisgenoten. De Groepsparachute, gemaakt van een warme deken met batterijen als draaglijnen, verbeeldt dat. De gesloten stroomkring laat zien hoe mensen elkaar energie en vertrouwen geven. Genoeg om samen in het diepe te durven springen.
Carla & Annoeska